Onkopierwiastki - nowe podejście do profilaktyki

Wystąpienie Prof. dr hab. n. med. Jana Lubińskiego w ramach III edycji Konferencji "Onkologicznie, że chcesz wiedzieć" organizowanej przez Fundację Piękniejsze Życie z 7.10.2025. Zapraszamy do obejrzenia materiału.

 

Onkopierwiastki - nowe podejście do profilaktyki

W ostatnich latach podejście do profilaktyki i leczenia nowotworów, zwłaszcza raka piersi, ewoluowało w kierunku bardziej spersonalizowanej diagnostyki. Prof. Jan Lubiński, wybitny polski onkolog i genetyk, podkreśla, że kluczowe znaczenie mają testy DNA oraz badania pierwiastków w organizmie. To one pozwalają nie tylko ocenić ryzyko zachorowania, ale także przewidzieć rokowania nowotworu i skuteczność terapii. 🧬

Diagnostyka molekularna - fundament spersonalizowanego leczenia

Prof. Lubiński zwraca uwagę na mutacje BRCA1 i BRCA2, które znacząco zwiększają ryzyko zachorowania na raka piersi - nawet powyżej 40% w ciągu życia. Wykrycie takich mutacji umożliwia m.in. dostosowanie leczenia, w tym wybór chemioterapii opartej na platynach czy immunoterapii, a także decyzje o profilaktycznym usunięciu jajników i jajowodów. Badania pokazują, że u pacjentek z mutacją BRCA1 zastosowanie takiego leczenia pozwala osiągnąć ponad 95% przeżywalność 10-letnią, podczas gdy standardowe podejście daje około 65% przeżycia.
Nie mniej istotne są również inne geny wysokiego ryzyka, takie jak PALB2, CHEK2 czy TP53, które także wpływają na rokowania raka piersi złośliwego i wymagają indywidualizacji terapii. Prof. Lubiński podkreśla, że około 15% pacjentek z rakiem piersi w Polsce może znacząco poprawić swoje rokowania dzięki diagnostyce molekularnej i spersonalizowanemu leczeniu.

Onkopierwiastki - nowa perspektywa profilaktyki

Drugim, równie ważnym obszarem badań prof. Lubińskiego są pierwiastki w organizmie. Jego zespół odkrył, że stężenie selenu i cynku w surowicy jest silnie skorelowane z ryzykiem zgonu pacjentek onkologicznych.
  • Selen: Optymalne stężenie wynosi 98-108 µg/l. Poniżej tej wartości ryzyko zgonu znacząco rośnie, a powyżej - może być toksyczne.
  • Cynk: W przypadku kobiet po 50. roku życia korzystne jest stężenie 500-600 µg/l.
  • Arsen: Najlepsze wyniki osiągano przy stężeniu 0,57-0,74 µg/l.
Prof. Lubiński zaznacza, że nieprawidłowe stężenia pierwiastków zwiększają ryzyko zachorowania i pogarszają rokowania w raku piersi. Jego badania pokazują, że aktywna optymalizacja poziomu selenu i arsenu w diecie lub suplementacji może obniżyć ryzyko zachorowania nawet czterokrotnie. 

Jak mierzymy onkopierwiastki?
Badania wykonuje się przede wszystkim w krwi obwodowej, co daje najbardziej wiarygodne wyniki. Niektóre pierwiastki można próbować analizować we włosach czy paznokciach, ale korelacja z krwią jest niewystarczająca. Prof. Lubiński podkreśla również znaczenie korzystania z laboratoriów stosujących opracowane przez jego zespół normy, gdyż standardowe zakresy (np. WHO) nie odzwierciedlają optymalnych stężeń dla zdrowia i przeżycia pacjentek w Polsce.

Dieta i suplementacja - ostrożnie i świadomie

Optymalizacja poziomu pierwiastków może odbywać się poprzez dietę lub suplementację, ale wymaga ostrożności:
  • W przypadku nadmiaru selenu należy ograniczyć strączki, orzechy i suplementy.
  • Przy niedoborach selenu lub cynku możliwe jest zwiększenie ich podaży poprzez dietę lub kontrolowaną suplementację.
  • Istotna jest analiza suplementów - wiele z nich zawiera skoncentrowane dawki pierwiastków, które mogą przekroczyć bezpieczne normy.
     
Prof. Lubiński zwraca uwagę, że nawet woda mineralna z dodatkiem pierwiastków może zaburzać poziomy, dlatego ważne jest świadome stosowanie wszystkich źródeł mikroelementów. 

Perspektywy i dalsze badania

Na dziś, główne onkopierwiastki z praktycznym zastosowaniem to: selen, arsen, cynk, miedź, kadm i ołów. W przyszłości planowane są badania nad manganem, jodem, wapniem i żelazem. Wszystkie działania powinny opierać się na dużych kohortach i precyzyjnej analizie DNA pacjentek, aby połączyć informacje genetyczne z optymalnymi stężeniami pierwiastków.
Prof. Jan Lubiński podsumowuje: skuteczna profilaktyka i poprawa przeżywalności w raku piersi wymaga połączenia diagnostyki molekularnej z monitorowaniem i optymalizacją poziomu pierwiastków. To podejście - choć wymagające i spersonalizowane - daje realną szansę na lepsze rokowania nowotworowe i zmniejszenie ryzyka zachorowania.